30 مگ

تماس با ما

این سایت در ستاد ساماندهی ثبت شده و طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران می‌باشد

قانون تاسیس بیمه مرکزی را از این سایت دریافت کنید.

نسخه چاپی قانون تأسيس بيمه مركزي ايران و بيمه گري

قانون تأسيس بيمه مركزي ايران و بيمه گري – مصوب 1350/03/30 معاونت تدوین، تنقیح و انتشار قوانین و مقررات

معاونت حقوقی ریاست جمهوری

قانون تأسيس بيمه مركزي ايران و بيمه گري

مصوب 1350,03,30با اصلاحات و الحاقات بعدي

بخش اول – بيمه مركزي ايران

قسمت اول – تشكيل و موضوع:

ماده ۱ – بمنظور تنظيم و تعميم و هدايت امر بيمه در ايران و حمايت بيمه ‌گذاران و بيمه ‌شدگان و صاحبان حقوق آنها همچنين بمنظور اعمال ‌نظارت دولت بر اين فعاليت موسسه ‌اي بنام بيمه مركزي ايران طبق مقررات اين قانون بصورت شركت سهامي تاسيس ميگردد.

ماده ۲ – سرمايه بيمه مركزي ايران پانصد ميليون ريال است كه به پنجاه سهم ده ميليون ريالي با نام تقسيم ميشود و تمامي آن متعلق به دولت و غير‌ قابل انتقال است و افزايش آن با تصويب مجمع عمومي امكان‌ پذير است. مبلغ مزبور از محل اندوخته‌ هاي شركت سهامي بيمه ايران تامين خواهد شد.

ماده ۳ – مركز اصلي بيمه مركزي ايران تهران است و بيمه مركزي ايران ميتواند در هر جا كه لازم بداند بشركت سهامي بيمه ايران نمايندگي بدهد.

ماده ۴ – بيمه مركزي ايران تابع قوانين و مقررات عمومي مربوط بدولت و دستگاههائي كه با سرمايه دولت تشكيل شده‌ اند نميباشد مگر آنكه در ‌قانون مربوط صراحتاً از بيمه مركزي ايران نام برده شده باشد ولي نسبت بموارديكه در اين قانون پيش ‌بيني نشده باشد بيمه مركزي ايران تابع قانون ‌تجارت است.

قسمت دوم – وظايف و اختيارات:

ماده ۵ – بيمه مركزي ايران داراي وظايف و اختيارات زير است:

۱ – تهيه آئين ‌نامه ‌ها و مقرراتيكه براي حسن اجراي امر بيمه در ايران لازم باشد با توجه بمفاد اين قانون.

۲ – تهيه اطلاعات لازم از فعاليتهاي كليه موسسات بيمه كه در ايران كار ميكنند.

۳ – انجام بيمه‌ هاي اتكائي اجباري.

۴ – قبول بيمه‌ هاي اتكائي اختياري از موسسات داخلي يا خارجي.

۵ – واگذاري بيمه ‌هاي اتكائي بموسسات داخلي يا خارجي در هر مورد كه مقتضي باشد.

۶ – اداره صندوق تامين خسارتهاي بدني و تنظيم آئين ‌نامه آن، موضوع ماده ۱۰ قانون بيمه اجباري مسئوليت مدني دارندگان وسايل نقليه موتوري ‌زميني در مقابل شخص ثالث مصوب ديماه ۱۳۴۷.

۷ – ارشاد و هدايت و نظارت بر موسسات بيمه و حمايت از آنها در جهت حفظ سلامت بازار بيمه و تنظيم امور نمايندگي و دلالي بيمه و نظارت‌ بر امور بيمه اتكائي و جلوگيري از رقابت هاي مكارانه و ناسالم.

تبصره – بيمه مركزي ايران ملزم بحفظ اسرار موسساتي است كه بموجب اين قانون حق نظارت بر آنها را دارا ميباشد و بهيچوجه نبايد از ‌اطلاعاتيكه در جهت اجراي اين قانون بدست ميآورد جز در موارديكه قانون معين مينمايد استفاده كند.

قسمت سوم – اركان بيمه مركزي ايران:

ماده ۶ – بيمه مركزي ايران داراي اركان زير است:

۱ – مجمع عمومي ۲ – شورايعالي بيمه ۳ – هيئت عامل ۴ – بازرسان.

فصل اول – مجمع عمومي

ماده ۷ – مجمع عمومي بيمه مركزي ايران مركب است از وزير دارائي، وزير اقتصاد، وزير كار و امور اجتماعي. هيئت عامل و بازرسان بدون داشتن ‌حق رأي در جلسه شركت خواهند كرد.

ماده ۸ – مجمع عمومي عادي بدعوت رئيس كل بيمه مركزي ايران سالي يك مرتبه حداكثر تا پايان شهريور ماه تشكيل ميشود.

مجمع عمومي فوق ‌العاده بدعوت رئيس كل بيمه مركزي ايران و يا به پيشنهاد هر يك از اعضاء مجمع عمومي تشكيل خواهد شد.

رئيس كل بيمه مركزي ايران موظف است ظرف ده روز پس از دريافت پيشنهاد تشكيل جلسه مجمع عمومي را كتباً دعوت كند. در دعوت نامه دستور‌ جلسه، روز و ساعت و محل انعقاد جلسه ذكر خواهد شد.

هيچ موضوعي را نميتوان در مجمع عمومي عادي يا فوق ‌العاده مطرح كرد مگر آنكه قبلا جزو دستور قرار داده شده باشد.

ماده ۹ – وظايف مجمع عمومي بشرح زير است:

الف – تعيين خط مشي كلي

ب – رسيدگي و اظهار نظر نسبت بگزارش سالانه رئيس كل بيمه مركزي ايران.

ج – رسيدگي و تصويب بودجه و ترازنامه و حساب سود و زيان و ترتيب تقسيم سود.

د – تصويب سازمان و آئين ‌نامه ‌هاي مالي و اداري بيمه مركزي ايران.

ھ – تصويب مقررات استخدامي با رعايت بند پ ماده ۲ قانون استخدام كشوري.

و – انتخاب بازرسان

ز – تعيين حقوق رئيس كل و اعضاي هيئت عامل و حق ‌الزحمه بازرسان.

ح – تصميم نسبت بهر موضوعي كه از طرف رئيس كل بيمه مركزي ايران جزو دستور قرار داده شده باشد.

فصل دوم – شوراي عالي بيمه

ماده ۱۰ – شورايعالي بيمه از اشخاص زير تشكيل ميشود:

۱ – رئيس كل بيمه مركزي ايران.

۲ – معاون وزارت دارائي.

۳ – معاون وزارت اقتصاد.

۴ – معاون وزارت كار و امور اجتماعي.

۵ – معاون وزارت تعاون و امور روستاها.

۶ – رئيس شركت سهامي بيمه ايران.

۷ – مدير عامل يكي از موسسات بيمه بانتخاب سنديكاي بيمه ‌گران ايران.

۸ – يكنفر كارشناس امور حقوقي بانتخاب مجمع عمومي

۹ – يكنفر كارشناس در امور بيمه بانتخاب مجمع عمومي.

۱۰ – يكنفر مطلع در امور بيمه بانتخاب رئيس اطاق بازرگاني و صنايع و معادن ايران.

تبصره – اعضاي شورايعالي بيمه موضوع بندهاي 7 و 8 و 9 و 10 براي مدت سه سال انتخاب ميشوند و انتخاب مجدد آنان بلا مانع است.

ماده ۱۱ – رياست شورايعالي بيمه بدون شركت در اخذ رأي با رئيس كل بيمه مركزي ايران و در غياب او با قائم‌ مقام او خواهد بود.

ماده ۱۲ – اعضاي شورايعالي بيمه قبل از شروع بكار بايد در مجمع عمومي سوگند ياد كند كه در انجام وظايف شورايعالي بيمه نهايت دقت و ‌مراقبت را مبذول دارند و كليه تصميمات خود را بصلاح كشور اتخاذ نمايند و اسرار شورايعالي بيمه را حفظ كنند.

ماده ۱۳ – جلسات شورايعالي بيمه حداقل ماهي يكبار بدعوت رئيس شورايعالي بيمه تشكيل خواهد شد و در صورتيكه حداقل چهار نفر ‌از اعضاي شورايعالي بيمه كتبأ تقاضاي تشكيل جلسه را بنمايند رئيس شورايعالي بيمه موظف است ظرف يك هفته اعضاي شورايعالي را براي ‌تشكيل جلسه دعوت كند.

ماده ۱۴ – جلسه شورايعالي بيمه با حضور حداقل شش نفر از اعضاء رسميت مييابد و تصميمات با اكثريت پنج رأي حاضر در جلسه رسمي‌ معتبر و قابل اجرا است. هنگام رسيدگي و اخذ رأي نسبت به موسسه بيمه ‌اي كه يكي از اعضاء شورايعالي بنحوي در آن سهيم است آن عضو در ‌رأي شركت نخواهد كرد.

ماده ۱۵ – صورت جلسات مذاكرات شورايعالي بيمه در دفتري ثبت و بامضاي رئيس شورايعالي بيمه رسيده و در بيمه مركزي ايران نگاهداري ‌ميشود.

منبع مطلب : qavanin.ir

مرکز پژوهشها

مجلس شورای اسلامی از نخستين دوره، برای كارشناسی طرح‌ها و لوايح، از مشورت موردی كارشناسان استفاده مي‌كرد. در عين حال‌، اساس كار برفهم شخصی و توان علمی خود نمايندگان متكی بود؛ لكن از اواخر سال 1371 به دستور هيأت رئيسه محترم مجلس، نهادی مستقل‌، دائمی و سازمان يافته به نام «مركز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی» برای ارائه خدمات مستمر كارشناسی و مطالعاتی در كنار مجلس قرار گرفت. مراحل قانونی تأسيس اين مركز در پاييز سال 1374 به انجام رسيد.

جزئیات متن قانون

‌قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری

‌مصوب 1350.3.30

‌بخش اول – بیمه مرکزی ایران

‌قسمت اول – تشکیل و موضوع:

‌ماده 1 – به منظور تنظیم و تعمیم و هدایت و امر بیمه در ایران و حمایت

بیمه‌گذاران و بیمه‌شدگان و صاحبان حقوق آنها همچنین به منظور اعمال‌نظارت دولت بر

این فعالیت مؤسسه‌ای به نام بیمه مرکزی ایران طبق مقررات این قانون به صورت شرکت

سهامی تأسیس می‌گردد.

‌ماده 2 – سرمایه بیمه مرکزی ایران پانصد میلیون ریال است که به پنجاه سهم ده

میلیون ریالی بانام تقسیم می‌شود و تمامی آن متعلق به دولت و غیر‌قابل انتقال است

و افزایش آن با تصویب مجمع عمومی امکان‌پذیر است. مبلغ مزبور از محل اندوخته‌های

شرکت سهامی بیمه ایران تأمین خواهد شد.

‌ماده 3 – مرکز اصلی بیمه مرکزی ایران تهران است و بیمه مرکزی ایران می‌تواند در

هر جا که لازم بداند به شرکت سهامی بیمه ایران نمایندگی بدهد.

‌ماده 4 – بیمه مرکزی ایران تابع قوانین و مقررات عمومی مربوط به دولت و

دستگاههایی که با سرمایه دولت تشکیل شده‌اند نمی‌باشد مگر آن که در‌قانون مربوط

صراحتاً از بیمه مرکزی ایران نام برده شده باشد ولی نسبت به مواردی که در این قانون

پیش‌بینی نشده باشد بیمه مرکزی ایران تابع قانون‌تجارت است.

‌قسمت دوم – وظایف و اختیارات:

‌ماده 5 – بیمه مرکزی ایران دارای وظایف و اختیارات زیر است:

1 – تهیه آیین‌نامه‌ها و مقرراتی که برای حسن اجرای امر بیمه در ایران لازم باشد

با توجه به مفاد این قانون.

2 – تهیه اطلاعات لازم از فعالیتهای کلیه مؤسسات بیمه که در ایران کار می‌کنند.

3 – انجام بیمه‌های اتکایی اجباری.

4 – قبول بیمه‌های اتکایی اختیاری از مؤسسات داخلی یا خارجی.

5 – واگذاری بیمه‌های اتکایی به مؤسسات داخلی یا خارجی در هر مورد که مقتضی باشد.

6 – اداره صندوق تأمین خسارتهای بدنی و تنظیم آیین‌نامه آن، موضوع ماده 10 قانون

بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری‌زمینی در مقابل شخص ثالث

مصوب دی ماه 1347.

7 – ارشاد و هدایت و نظارت بر مؤسسات بیمه و حمایت از آنها در جهت حفظ سلامت بازار

بیمه و تنظیم امور نمایندگی و دلالی و بیمه و نظارت‌بر امور بیمه اتکایی و جلوگیری

از رقابتهای مکارانه و ناسالم.

‌تبصره – بیمه مرکزی ایران ملزم به حفظ اسرار مؤسساتی است که به موجب این قانون حق

نظارت بر آنها را دارا می‌باشد و به هیچ وجه نباید از‌اطلاعاتی که در جهت اجرای

این قانون به دست می‌آورد جز در مواردی که قانون معین می‌نماید استفاده کند.

‌قسمت سوم – ارکان بیمه مرکزی ایران:

‌ماده 6 – بیمه مرکزی ایران دارای ارکان زیر است:

1 – مجمع عمومی

2 – شورای عالی بیمه.

3 – هیأت عامل. 4 – بازرسان.

‌فصل اول – مجمع عمومی

‌ماده 7 – مجمع عمومی بیمه مرکزی ایران مرکب است از وزیر دارایی، وزیر اقتصاد،

وزیر کار و امور اجتماعی، هیأت عامل و بازرسان بدون داشتن‌حق رأی در جلسه شرکت

خواهند کرد.

‌ماده 8 – مجمع عمومی عادی به دعوت رییس کل بیمه مرکزی ایران سالی یک مرتبه حداکثر

تا پایان شهریور ماه تشکیل می‌شود.

‌مجمع عمومی فوق‌العاده به دعوت رییس کل بیمه مرکزی ایران و یا به پیشنهاد هر یک

از اعضاء مجمع عمومی تشکیل خواهد شد.

‌رییس کل بیمه مرکزی ایران موظف است ظرف ده روز پس از دریافت پیشنهاد تشکیل جلسه

مجمع عمومی را کتباً دعوت کند. در دعوتنامه دستور‌جلسه و ساعت و محل انعقاد جلسه

ذکر خواهد شد.

‌هیچ موضوعی را نمی‌توان در مجمع عمومی عادی یا فوق‌العاده مطرح کرد مگر آن که

قبلاً جزو دستور قرار داده شده باشد.

‌ماده 9 – وظایف مجمع عمومی به شرح زیر است:

‌الف – تعیین خط مشی کلی.

ب – رسیدگی و اظهار نظر نسبت به گزارش سالانه رییس کل بیمه مرکزی ایران.

ج – رسیدگی و تصویب بودجه و تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان و ترتیب تقسیم سود.

‌د – تصویب سازمان و آیین‌نامه‌های مالی و اداری بیمه مرکزی ایران.

ه – تصویب مقررات استخدامی با رعایت بند پ ماده 2 قانون استخدام کشوری.

‌و – انتخاب بازرسان.

‌ز – تعیین حقوق رییس کل و اعضای هیأت عامل و حق‌الزحمه بازرسان.

ح – تصمیم نسبت به هر یک موضوعی که از طرف رییس کل بیمه مرکزی ایران جزو دستور

قرار داده شده باشد.

‌فصل دوم – شورای عالی بیمه

‌ماده 10 – شورای عالی بیمه از اشخاص زیر تشکیل می‌شود:

1 – رییس کل بیمه مرکزی ایران

2 – معاون وزارت دارایی.

3 – معاون وزارت اقتصاد.

4 – معاون وزارت کار و امور اجتماعی.

5 – معاون وزارت تعاون و امور روستاها.

6 – رییس شرکت سهامی بیمه ایران.

7 – مدیر عامل یکی از مؤسسات بیمه به انتخاب سندیکای بیمه‌گری ایران.

8 – یک نفر کارشناس امور حقوقی به انتخاب مجمع عمومی

9 – یک نفر کارشناس در امور بیمه به انتخاب مجمع عمومی.

10 – یک نفر مطلع در امور بیمه به انتخاب رییس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن

ایران.

‌تبصره – اعضای شورای عالی بیمه موضوع بندهای 7 و 8 و 9 و 10 برای مدت سه سال

انتخاب می‌شوند و انتخاب مجدد آنان بلامانع است.

‌ماده 11 – ریاست شورای عالی بیمه بدون شرکت در اخذ رأی با رییس کل بیمه مرکزی

ایران و در غیاب او با قائم‌مقام او خواهد بود.

‌ماده 12 – اعضای شورای عالی بیمه قبل از شروع به کار باید در مجمع عمومی سوگند

یاد کنند که در انجام وظایف شورای عالی بیمه نهایت دقت و‌مراقبت را مبذول دارند و

کلیه تصمیمات خود را به صلاح کشور اتخاذ نمایند و اسرار شورای عالی بیمه را حفظ

کنند.

‌ماده 13 – جلسات شورای عالی بیمه حداقل ماهی یک بار به دعوت رییس شورای عالی بیمه

تشکیل خواهد شد و در صورتی که حداقل چهار نفر‌از اعضای شورای عالی بیمه کتباً

تقاضای تشکیل جلسه را بنمایند رییس شورای عالی بیمه موظف است ظرف یک هفته اعضای

شورای عالی را برای‌تشکیل جلسه دعوت کند.

‌ماده 14 – جلسه شورای عالی بیمه با حضور حداقل شش نفر از اعضاء رسمیت می‌یابد و

تصمیمات با اکثریت پنج رأی حاضر در جلسه رسمی‌معتبر و قابل اجراء است. هنگام

رسیدگی و اخذ رأی نسبت به مؤسسه بیمه‌ای که یکی از اعضای شورای عالی به نحوی در آن

منبع مطلب : rc.majlis.ir

قانون تاسیس بیمه مرکزی

آخرین مطالب سایت